Welke toetsen heeft een piano?
Een piano heeft witte en zwarte toetsen. Iedere toets speelt één toon. De witte toetsen hebben de namen A, B, C, D, E, F en G. Daarna begint dezelfde reeks opnieuw.
C terugvinden: zoek een groepje van twee zwarte toetsen. De witte toets direct links daarvan is C.
En de zwarte toetsen?
Een zwarte toets ligt een halve toon boven de witte toets links ervan en een halve toon onder de witte toets rechts ervan. Daarom kan dezelfde zwarte toets meestal twee namen hebben.
Dus C♯ en D♭ zijn op de piano dezelfde toets, maar de naam hangt af van de muzikale context. Later in de trainer kom je beide schrijfwijzen tegen.
Niet tussen alle witte toetsen zit een zwarte toets: tussen B–C en E–F niet. Ook dat zijn stappen van één halve toon.
Wat is een akkoord?
Een akkoord is een combinatie van tonen die samen als één harmonisch geheel werkt. Op de piano kunnen ze tegelijk klinken, maar ook na elkaar, zoals bij een arpeggio.
Waarom gebruiken we akkoorden?
Akkoorden geven muziek harmonie: de muzikale omgeving onder of rond een melodie. Ze kunnen rust geven, spanning opbouwen en oplossen en delen van een lied samenhang geven.
De melodie blijft gelijk. Met akkoorden eronder hoor je de harmonische context.
Waarom heet C–E–G een C-akkoord?
De grondtoon is de toon waarop het akkoord is gebouwd. Die staat vooraan in de akkoordnaam.
Wat is een halve toon?
Een halve toon is de kleinste stap tussen twee naast elkaar liggende pianotoetsen. Soms ga je van wit naar zwart, maar soms ook van wit naar wit.
Majeur en mineur
De afstanden tussen de drie tonen bepalen het soort drieklank.
Alleen de middelste toon verandert hier: E wordt E♭. Luister naar het verschil.
Waarom klinkt het ene akkoord anders dan het andere?
De tonen in een akkoord bepalen niet alleen de naam, maar ook de klankkleur en ervaren spanning. Sommige verschillen worden door veel luisteraars vergelijkbaar ervaren, maar woorden als “vrolijk”, “donker” of “dromerig” zijn geen vaste betekenis van een akkoord. Muzikale context, ligging, register en culturele vertrouwdheid spelen mee.
Luistertip: vergelijk steeds twee knoppen. Probeer eerst zelf woorden te geven aan het verschil en kijk daarna naar de muzikale bouw. Er is geen goed of fout sfeerwoord.
Onderzoek naar losse akkoorden vindt duidelijke verschillen in onder meer ervaren spanning en consonantie tussen akkoordtypen. Tegelijk veranderen beoordelingen door ligging/register en muzikale of culturele context.
Hoe lees je F♯m7♭5?
♯ verhoogt een toon een halve toon; ♭ verlaagt een toon een halve toon. Cijfers verwijzen naar tonen/afstanden vanaf de grondtoon, niet naar pianotoetsnummers.
C7 en Cmaj7 zijn niet hetzelfde
Een losse 7 en maj7 geven verschillende septiemen aan. Kijk vooral naar de laatste gemarkeerde toets.
Drie liggingen, hetzelfde akkoord
Dezelfde akkoordtonen kunnen in een andere volgorde staan. Als een andere akkoordtoon onderaan ligt, noemen we dat een inversie.
De onderste toon verandert, maar C, E en G blijven de ingrediënten. Daarom blijft het C-majeur.
Kun je Dm7 al lezen?
Tik de onderdelen in de juiste betekenis aan.